มันออกจะแปลกซะหน่อยครับ รอบนี้ไม่ได้มากับรูป (หมดพาว เปิดเทอมแล้ว-*-)
อันเนื่องด้วยว่าชีวิตเกิดมา15ปีเคยมีผมเกรียนเพียงสองครั้งช่างเป็นภาพที่น่าประทับใจ...
ก่อนอื่น..ขอเล่าในครั้งแรกก่อน... มันเป็นช่วงตอนป.1
แน่นอนว่าวัยประถมสิ้นกลิ่นน้ำนมใหม่ๆ ครูๆเค้าให้ไว้ผมกันอยู่ ผมก็ไว้ครับ..ยาวสักหน่อยนึง ไม่ถึงขั้นเลยคอหรอก
ท่านบุพการีที่เคารพทรงกล่าวว่า"ผมยาวแล้วนะลูก ไปตัดกันเถอะ"
ด้วยความเป็นเด็กน้อยจึงปฏิเสธไปแบบไม่ต้องมีเหตุผล -*-
พอนานๆเข้าสักเกือบเดือนได้แม่จะพาไปร้าน..ไม่ยอม(แบบอะไรไม่รู้แหละ แต่จะไม่เอาแน่ๆ)
ก็ลงมือเลยครับ ข้างนึงถือกรรไกร อีกข้างไซร้ก็จับผม..
ฉับ..........ฉับ.....
เสียงของใบมีดคู่ที่ลื่นไปกับละลู่ผมตัดออกมาอย่างปราณีต...เรอะ?......
พอแม่หากุญแจเปิดประตูแค่นั้นแหละ สารรูปนี่ดูดีมาก แหว่งไปครึ่งนึง
วันนั้นครับ พระมารดาทรงซัมม่อนเทพตายายลงมาจากฟ้า มารูปกันเอาใบมีดโกนหัวผม
เข้าใจเลยฮะ! ความรู้สึกคนบวชนากไฟ~!
ด้วยอากาศที่ตีปะทะกับหนังศีรษะอย่างเนืองๆ แสงแดดอ่อนๆทอดส่องหนังหัวขาวราวกับไม่เคยเจอกันมาก่อน~!
ตอนนั้นนี่ร้อนได้ที่เลยล่ะ...แต่เดี๋ยวก่อน........กลับมาสู่ปัจจุบัน..ตอนนี้
ขึ้นม.4ครับ ภารกิจของชายชาตรีไทยใจกล้าหาญ ต้องสมัคร ร.ด.เพื่อพยายามให้หลุดพ้นจากวิชาชีพทหาร โดยเฉพาะหากเป็นทหารชั้นผู้น้อยที่ต้องเข้าสู่สนามรบออกไปตายรายตัวเพื่อชาติ..
ตามนั้นเลย..... ลุย! ตายเป็นตาย!
ปิดเทอมยาว อันเฉพาะความเป็นโรงเรียนสองภาษา จึงได้ไว้ผม ตอนก่อนเดินเข้าร้านนี่ยาวมิดหน้า เป็นน้องๆจูออนได้เลยทีเดียว
"ดา บาร์เบอร์"...ชื่อดาครับ..แต่แม่มเป็นผู้ชาย ไม่ใช่กระเทยด้วย อันนี้ค่อยหายใจสบายหน่อย
เปิดประตูเดินไปอย่างสง่าผ่าเผย เพราะเป็นคนคุ้นเคยกัน มาร้านนี้ประจำ
เค้าก็ถาม"รองทรงใช่ไม๊?" ...นั่นสิ มันแล่นเข้ามาในหัว.."(กุไม่เคยเกรียน เอาทรงไหนดีวะ? ทรงนักเรียนเรอะ?)"
...แม่ผมสอนว่า เชื่อผู้ใหญ่ดีเสมอ อืม..."เอาเลยช่าง ทรงไหนก็ได้ที่สมัคร ร.ด.ได้~!"
เสี้ยววินาทีที่ได้นั่งลงไป.. เคยได้ยินไม๊ครับ?[จ้อง..แล้วอย่ากระพริบตา..]..
หายใจเข้าลึกลื๊กกก....ตามนั้น... เผลอกระพริบตาแปปเดียว แทบหายใจไม่ออก
ตกใจกับสภาพตัวเอง! วิเดียวนั่นล่ะ! หายไปครึ่งหัว!
พระเจ้า! มือช่างเค้าทำด้วยอะไร!?
..จากนั้นสองสามวัน เปิดเทอมมา... ใส่หมวกไปโรงเรียนครับ... ไม่ได้อายนะ... เค้าเรียกว่ายังไม่คุ้นกับสภาพ ต้องใช้เครื่องมือช่วย
ด้วยความเป็นหน้าร้อนเข้าหน้าฝน อากาศแปรปรวน ใครไม่รู้มันทำโลกร้อน.... ตอนป.1นี่ว่าหนักแล้ว..
ม.4นี่สนุกสนานมาก... วันแรกไปโรงเรียน ไม่มีใครเกรียนเท่าผม.. ชาวบ้านเค้าขาวสามด้านรุ่นมาตรฐาน..
ของผมนี่ตัด[ทรงทหาร]มาโรงเรียน..พระแม่ทรงโปรด กุสมัครไม่ได้เอาขี้มดขว้างกุตายเหอะ..
..มันก็มีเท่านี้แหละครับ
เรื่องของ[ผม] -*-
ขอบคุณสำหรับทุกคอมเมนท์ครับ_ _
